فرهنگی print
ما را باید بدون گفت وگو به بهشت ببرند
ایسنا
0 comment   1 visibility
جمعه 17 آذر 1396 ساعت 02:51
چکیده مطلب
۴۳ دانش‌آموز در سه کلاسی که کمبود میز و صندلی و خیلی چیزهای دیگر دارند، درس می‌خوانند. دانش‌آموزان و معلمان مدرسه دخترانه روستای "کلپورگان" آنقدر مشکل دارند که به گفته مدیر مدرسه «باید ما را با این همه مشکلات بدون گفت‌وگو به بهشت ببرند.»
به گزارش ایسنا، مدرسه دخترانه حضرت فاطمه زهرا (س) نزدیک کارگاه سفال‌گری روستای کلپورگان است. روستایی که مدتی است اسم آن برای جهانی شدنش به واسطه سفالگری هفت هزار ساله‌اش بر سر زبان‌ها افتاده است.
دخترها هر صبح با لباس مدرسه به کارگاه سفالگری و نزدیک ظهر به مدرسه می‌روند. تقریبا همه زنان و دختران این روستا سفالگری را می‌دانند. دانش آموزان یک هفته صبح‌ها و یک هفته بعد از ظهرها به مدرسه می‌روند.
دانش‌آموزان مدرسه کلپورگان هر کدام با یک رنگ و فُرم لباس در کلاس حاضر می شوند. زمانی با لباس‌های محلی و سوزن‌دوزیِ خودشان مدرسه می‌رفتند، اما بعد از آنکه حواس‌شان به مدل لباس یکدیگر پرت می‌شد، از استان بخشنامه می‌دهند که لباس فرم بپوشند، اما سخت‌گیری برای خرید فرمِ یک دست وجود ندارد و هر خانواده بنابر توانایی مالی و سلیقه‌اش یک دست لباس تهیه می‌کند.
مدرسه دخترانه کلپورگان از اول تا ششم دبستان ۴۳ دانش‌آموز دارد. مدیر مدرسه میزی در دفترش ندارد. دانش آموزان زنگ ورزش بیکارند، چون وسیله و امکاناتی برای بازی یا ورزش ندارند.

بخشی از سقف مدرسه ریخته و با آنکه دهیاری و اعضای شورای دِه در کارهای مدرسه کمک می‌کنند، اما باز هم جوابگو نیست. خرابی سرویس‌های بهداشتی را هم با مبلغ پنج هزار تومانی که از هر دانش‌آموز جمع کردند، سر و سامان داده‌اند.
دانش‌آموزان دختر می‌توانند از کلاس اول تا ششم را در این مدرسه درس بخوانند و بعد از آن باید برای ادامه تحصیل به سراوان بروند. از کلپورگان تا سراوان نیم ساعت راه است. دبیرستان سراوان به اندازه کافی برای همه جا ندارد، به همین خاطر دانش آموزان باید برای ادامه تحصیل با یکدیگر رقابت کنند و آزمون دهند. دبیرستان سراوان خوابگاه هم دارد، به همین دلیل ظرفیت زیادی برای پذیرش دانش آموز ندارد.
صبا دهواری مدیر ۲۹ ساله مدرسه دخترانه کلپورگان است که لیسانس مرتبط دارد و مادر دو فرزند کوچک است. او فقط مدیر نیست، بلکه معلم سه مقطع تحصیلی هم است. دخترش چهار سال و پسرش یک سال دارد. همسرش شیعه و اهل خراسان جنوبی و خودش اهل تسنن است. بعد از ازدواج‌شان برای زندگی به زاهدان می‌روند و زمانی که در آزمون معلمی قبول می‌شود، به زادگاهش روستای کلپورگان برمی‌گردد، چون معتقد است باید وظیفه‌اش در قبال مردم روستا را انجام دهد.
همسرش مکانیک است. برای اینکه کارهایشان سر و سامان بگیرد، حدود سه ماهی می‌شود که جدا از هم زندگی می‌کنند. همسرش در زاهدان مانده تا تکلیف خانه و کارش را مشخص کند و به همسر و فرزندانش در روستا بپیوندد، اما هنوز نمی‌داند وقتی به روستا برگشت باید چه کاری انجام دهد؟

مدیر و معلم جوان مدرسه دخترانه کلپورگان دختر و پسرش را پیش مادرش می‌گذارد تا بتواند کارش را به درستی در مدرسه انجام دهد. با سختی‌های زندگی در روستا و فرهنگ مردسالاری که به کمتر دختری اجازه ادامه تحصیل می‌دهد، لیسانس‌اش را گرفته و حالا که شانس کار کردن پیدا کرده، برای آنکه مدیریت و آموزش سه مقطع  مدرسه حضرت فاطمه زهرا (س) را بپذیرد، ماهانه ۷۰۰ هزار تومان حقوق می‌گیرد. حقوقی که گفته‌اند سالانه به حسابش واریز می‌کنند، زیرا در تعریف استخدامی‌اش خرید خدماتی محسوب می‌شود و نیروی غیررسمی است.
به گفته او نیروهای رسمی در مقطع راهنمایی تدریس می‌کنند، زیرا آموزش به دبستانی‌ها کار دشواری است و نیروهای رسمی حق انتخاب دارند.
دهواری در دو شیفت، شنبه و یکشنبه از صبح تا ۵ بعد از ظهر کار می‌کند. با آنکه بچه شیرخواره دارد، اما بسیاری مواقع  بعد از صبحانه تا عصر وقت نمی‌کند چیزی بخورد. پنجشنبه‌ها نیز مجبور است برای کلاسِ ضمن خدمت به سراوان برود. آنها باید ۱۴۰ ساعت آموزش ببینند و وقتی به خانه برمی‌گردد، هیچ انرژی برای رسیدگی به بچه‌های خودش ندارد.
او دانش آموزان کلاس اول را درس می‌دهد، آنها را برای زنگ تفریح روانه حیاط می‌کند، سپس به همین ترتیب کلاس دوم و پنجم را درس می‌دهد.
مدیر و معلم مدرسه حضرت فاطمه زهرا(س) درباره بخشی از مشکلاتش توضیح می‌دهد: برای تدریس در ۶ پایه، فقط دو معلم داریم. خودم به دانش آموزان کلاس اول، دوم و پنجم هم درس می‌دهم. به شدت به معلم و نیروی کار نیاز داریم و بارها این موضوع را اعلام کرده‌ام، اما هر بار می‌گویند، «به دلیل کمبود بودجه، توانایی جذب نیرو نداریم».

دهواری می‌گوید: ما دانش‌آموز با استعداد و تیزهوش کم نداریم. کلاس اول سه دانش‌آموز تیزهوش دارد که مجبورند با دانش‌آموزانی که پایه ضعیفی دارند هماهنگ باشند و در یک سطح بالا بیایند. ضعف بسیاری از دانش آموزان در درس ریاضی است و کتاب کمک آموزشی یا سی‌دی ندارند تا بتوانند بیشتر تمرین کنند.
بسیاری از دانش‌آموزان روستای کلپورگان معتقدند با پزشک، مهندس یا پلیس شدن می‌توانند روستا و استانی که در آن زندگی می‌کنند را از بار سنگین کلمه محرومیت نجات دهند. دانش‌آموزانی که استعدادهای زیادی دارند و به انسان‌هایی امثال "صبا دهواری" احتیاج زیادی دارند، اما نیرویی که بتواند استعداد آنها را پرورش دهد، بسیار ناچیز است.
گزارش و عکس از: کبریا حسین‌زاده - ایسنا
انتهای پیام
کامنت شما با موفقیت ثبت شده است و پس از تأیید تیم نظارت به نمایش در می آید.
کد امنیتی وارد شده صحیح نیست.
لطفا اطلاعات خود را صحیح وارد کنید.
اشکالی در سیستم رخ داده است. لطفا دوباره امتحان کنید.
در پاسخ به کامنت :
فرزاد قربانی
لغو
captcha
ثبت کامنت
کامنتی ثبت نشده است.